
| Wskazówki - arkusz 1 | ||
Zadanie 1Aby prawidłowo rozwiązać to zadanie, należy wykazać się umiejętnością wyszukania w tekście właściwych informacji – wskazania zdania, które ma charakter tezy i będzie informowało, jakie zadanie postawił sobie autor. Należy wskazać jedno zdanie z tekstu Kamińskiej i jedno zdanie z tekstu Reklewskiego. Zadanie 2Aby prawidłowo rozwiązać zadanie, wymagana jest wiedza o funkcjach, jakie w tekście może pełnić cudzysłów. Następnie należy dokładnie się przyjrzeć użyciu cudzysłowów w obu artykułach. W uzasadnieniu trzeba powołać się na oba teksty, to znaczy wskazać, w jakiej funkcji cudzysłowy występują w tekście Kamińskiej i w jakiej funkcji w tekście Reklewskiego. W obu przypadkach autorzy używają cudzysłowów, aby przywołać cudze wypowiedzi. Zadanie 3Poprawne rozwiązanie zadania wymaga odnalezienia w tekście Kamińskiej miejsca, gdzie jest mowa o mechanizmach wpływających na popularność seriali, a następnie wykazania, że w tekście Reklewskiego te trzy mechanizmy również są omawiane. Rozwiązanie wymaga uważnej lektury tekstu Reklewskiego i wybrania z niego właściwych informacji. Aby otrzymać punkt, należy udowodnić, że Reklewski zwraca uwagę na wszystkie trzy mechanizmy wskazane przez Kamińską. Zadanie 4Poprawne rozwiązanie zadania wymaga zapoznania się ze stwierdzeniami podanymi w tabelce i zbadania ich prawdziwości lub fałszu w odniesieniu do jednego lub dwóch tekstów załączonych do zadania. Stwierdzenia zaproponowane w tabelce dotyczą przede wszystkim języka obu tekstów. Aby ocenić prawdziwość pierwszego stwierdzenia, należy przypomnieć sobie, czym jest pytanie retoryczne jako środek stylistyczny i jaka jest jego funkcja. Stawiając pytanie retoryczne, autor nie oczekuje na nie odpowiedzi. Kamińska pyta, po czym udziela odpowiedzi. Aby ocenić prawdziwość drugiego stwierdzenia, należy przypomnieć sobie, czym są archaizmy. Jednocześnie warto przypomnieć sobie, czym są neologizmy. Aby ocenić prawdziwość trzeciego stwierdzenia, należy przypomnieć sobie, czym są synonimy. Synonim jest wyrazem równoważnym znaczeniowo lub tak bardzo zbliżonym, że w danym kontekście może zastąpić wskazany wyraz. Aby ocenić prawdziwość czwartego stwierdzenia, należy przypomnieć sobie, czym jest wyliczenie jako środek stylistyczny. Należy dokładnie przeanalizować oba teksty pod kątem występowania wyliczeń. Aby ocenić prawdziwość piątego stwierdzenia, należy zastanowić się, w jakim celu oboje autorzy używają tytułów seriali. W tekście Reklewskiego jest to bardziej widoczne – autorowi chodziło o podanie konkretnych dowodów swoich ustaleń. U Kamińskiej jest to mniej widoczne, ale autorka postępuje tak samo, jak Reklewski, w trzecim akapicie tekstu. Aby ocenić prawdziwość szóstego stwierdzenia, należy przypomnieć sobie funkcje języka. Uczeń musi wiedzieć, że funkcja impresywna występuje w tekstach, które nastawione są na przekonywanie odbiorcy. Zarówno Kamińska, jak i Reklewski użyli przede wszystkim funkcji informatywnej języka. Zadanie 5Notatka syntetyzująca wymaga pokazania stanowiska autorów obu tekstów wobec zagadnienia, które przedstawione zostało w temacie notatki. Wymaga ona zatem bardzo wnikliwej lektury tekstów i wyboru z nich tych informacji, które będą zgodne z tematem notatki. Ważne jest, aby w notatce pokazać podobieństwa i różnice między obu tekstami w zakresie danego zagadnienia. Co więcej, musi być ona zgodna z treścią obu tekstów. Długość notatki syntetyzującej powinna zamknąć się w przedziale 60-90 wyrazów, co oznacza, że musi być ona zwięzła i na odpowiednim poziomie uogólnienia, więc aby mogła powstać, należy z obu tekstów wyselekcjonować jedynie kluczowe informacje. Trzeba pamiętać także o tym, że jest to zadanie, w którym egzaminatorzy będą oceniać poprawność językową, ortograficzną i interpunkcyjną. Podczas oceniania zadania pod uwagę brana jest również liczba wyrazów – przekroczenie limitu lub jego nieosiągnięcie skutkuje utratą punktu. Aby ułatwić sobie napisanie notatki syntetyzującej, warto zapamiętać pewien schemat jej kompozycji. Najpierw określamy tematykę tekstów (zgodną z tematem notatki), a następnie pokazujemy, jak oba teksty wiążą się z tematem. W dalszej kolejności przedstawiamy stanowisko pierwszego autora, następnie drugiego. Na koniec podkreślamy, w której kwestii autorzy są zgodni lub w jakim zakresie ich teksty się różnią. Do napisania notatki syntetyzującej de facto przygotowują wcześniejsze zadania zamieszczone w teście. Warto podczas pierwszej lektury tekstów już zaznaczać w nich najistotniejsze informacje. Samą natomiast notatkę można najpierw napisać w brudnopisie na końcu arkusza, gdzie będzie łatwo ją przeredagować w momencie przekroczenia limitu wyrazów. Zadanie 6Aby właściwie rozwiązać to zadanie, uczeń musi odwołać się zarówno do załączonego tekstu, jak i do znajomości całej lektury. Zadanie wymaga wskazania ostatecznych konsekwencji decyzji Kreona dla obu głównych bohaterów – Antygony i samego Kreona. Chodzi zatem o karę, jaką otrzymała Antygona, i o jej śmierć, oraz o osamotnienie Kreona spowodowane śmiercią najbliższych mu osób. Zadanie 7Poprawne rozwiązanie zadania wymaga od ucznia znajomości nazw epok literackich oraz dominującego w nich światopoglądu, a także umiejętności umieszczenia tekstu literackiego w konkretnej epoce. W dalszej kolejności uczeń musi zapoznać się z dwoma załączonymi do zadania tekstami, a następnie na ich podstawie sformułować wypowiedź. Po lekturze tekstu Brzozowskiej i poprawnym przywołaniu nazwy epoki, należy wykazać się zrozumieniem tekstu Bogurodzicy, aby poprawnie wskazać w nim elementy światopoglądu średniowiecznego, o których wspomina Brzozowska – dualizm (cielesność w kontrze do duchowości), nadzieja na życie po śmierci, wszechmoc Chrystusa, wstawiennictwo Matki Bożej i Jana Chrzciciela. Uwaga: w odpowiedzi trzeba poprawnie określić nazwę epoki, aby uzyskać punkt za to zadanie. Zadanie 8Aby poprawnie rozwiązać to zadanie, należy pamiętać, że William Szekspir zrewolucjonizował sztukę dramatyczną, łamiąc wiele cech konwencji dramatu antycznego. Warto najpierw przypomnieć sobie cechy dramatu antycznego, np. zasadę trzech jedności, zasadę decorum, brak scen zbiorowych, podział na epeisodiony i stasimony, obecność chóru. Następnie należy wybrać dwie z tych cech i, wykorzystując znajomość tekstu Makbeta, udowodnić na konkretnych przykładach, że Szekspir odszedł od starożytnych zasad tworzenia utworu dramatycznego. Zadanie 9Aby poprawnie rozwiązać to zadanie, uczeń powinien wiedzieć, jakie środki poetyckie służą nadaniu podniosłego charakteru utworowi. W pierwszej kolejności należy wskazać apostrofę. W dalszej można wskazać wykrzyknienie, anaforę czy podniosłe metafory. W zadaniu należy podać przykłady z tekstu oraz omówić funkcję danego środka w Hymnie do miłości ojczyzny. Nie może być to ogólne wskazanie funkcji. Zadanie 10Aby poprawnie rozwiązać to zadanie, należy znać treść ballady Mickiewicza i pamiętać, że różni obserwatorzy (lud, Starzec, narrator) przyjmowali różną perspektywę spojrzenia na obserwowane wydarzenia. W przypadku Starca i narratora warto zaznaczyć, która z osób przyglądała się Karusi z perspektywy człowieka oświecenia, a która jako romantyk. Zadanie 11Aby poprawnie rozwiązać to zadanie, należy odwołać się zarówno do załączonego tekstu, jak i do całej lektury. W załączonym tekście można dostrzec romantyczne spojrzenie Wokulskiego na Izabelę Łęcką – ubóstwienie kobiety. Można tę informację wykorzystać jako pierwszy dowód na romantyzm Wokulskiego. Po kolejne dowody należy sięgnąć do treści lektury, np. próba samobójcza, udział w powstaniu styczniowym, lektura poezji romantyków. Zadanie 12Aby poprawnie rozwiązać to zadanie, uczeń musi posiadać wiedzę pozalekturową dotyczącą kierunków i technik pisarskich i malarskich popularnych w II połowie XIX wieku. Uważna lektura załączonego fragmentu Chłopów Reymonta pozwoli wskazać właściwą odpowiedź. W uzasadnieniu uczeń musi wskazać konkretne rozwiązania, które zastosował autor, by stworzyć impresjonistyczny obraz świata, np. operowanie barwnymi opisami czy zwrócenie uwagi na grę światła. Zadanie 13Aby prawidłowo rozwiązać to zadanie, potrzebna jest konkretna wiedza dotycząca treści całej powieści Stefana Żeromskiego. Uczeń powinien wiedzieć, jaki wpływ na kształtowanie się światopoglądu i charakteru Cezarego Baryki mieli jego ojciec i Szymon Gajowiec. Zadanie 14Aby prawidłowo rozwiązać to zadanie, uczeń potrzebuje wiedzy o popularnych nurtach, technikach pisarskich i motywach występujących w poezji dwudziestolecia międzywojennego. Następnie należy we fragmentach wierszy rozpoznać występowanie danego nurtu i dopasować w tabeli. Urbanizm wyrażał zachwyt nad miastem. Witalizm koncentrował się na fascynacji samym życiem, ruchem, dynamizmem. Katastrofizm operował motywami apokaliptycznymi, zapowiadał nadchodzącą katastrofę. Motywy arkadyjskie związane były z naturą, ukazywały wieś jako miejsce szczęśliwości. Zadanie 15Ocena prawdziwości poszczególnych stwierdzeń wymaga od ucznia zarówno wiedzy o konwencji pisarskiej Sławomira Mrożka, jak i znajomości całej lektury.
Zadanie 16Napisanie dobrej rozprawki wymaga uważnego przeczytania tematu pracy oraz wymogów sformułowanych w poleceniu: odwołania się do wybranej lektury obowiązkowej, innego utworu literackiego (może być utwór poetycki) oraz do wybranych kontekstów (czyli minimum dwóch). Uczeń musi ustosunkować się do konkretnego tematu. Oba tematy: Postawy wobec przemocy oraz Różne oblicza relacji między rodzicami a dziećmi są bardzo szerokie, dlatego w obu przypadkach niezbędne jest zawężenie swoich rozważań do jednego lub kilku aspektów zagadnienia. Wieloaspektowość zagadnienia można podkreślić we wstępie do rozprawki. Ważne jest odpowiednie sformułowanie tezy – powinna być zawężona i konkretna. Do tak zawężonej tezy dobieramy stosowne lektury. Należy pamiętać o wyborze właściwych kontekstów – od kontekstów historycznych, przez filozoficzne, historycznoliterackie, biograficzne itd. Jako kontekst można wykorzystać inny tekst literacki. Wykorzystane konteksty muszą być funkcjonalne, co oznacza, że ich dobór pozwala na pogłębienie rozważań nad tematem rozprawki lub przykładami podanymi z lektur. Istotne jest, aby pamiętać o prawidłowej kompozycji rozprawki. Wstęp musi zawierać wyraźnie postawioną tezę, którą należy udowadniać w kolejnych argumentach. Argumenty muszą być zróżnicowane i ukazywać różne aspekty omawianego zagadnienia. Każdy argument musi posiadać trójdzielną budowę: twierdzenie argumentacyjne z rozwinięciem, przykłady z literatury, wniosek cząstkowy. W podsumowaniu rozprawki należy zebrać wnioski cząstkowe z argumentów, sformułować własny sąd i podsumować pracę. |
||